Bierbommetje

Vanochtend met de vestigingsmanager van Small Society ‘De Admiraal’ een intakegesprek gehad. Op zich had een van ons beiden kunnen gaan, maar JP had terecht ook mij gevraagd mee te gaan.

Het beleid en dagindeling wijken amper af van Kindergarden, dus dat zit wel goed. Wel heb ik nog even benadrukt dat straks mijn moedermelk absoluut niet in de magnetron opgewarmd gaat worden. Omdat dit een nieuwe vestiging betreft had de manager nog een to buy lijstje naast haar liggen: daar kwam dus direct een flessenwarmer op te staan. Maar mocht het toch niet aangeschaft worden, dan gaat mijn eigen flessenwarmer er naar toe. 

Verder las ik in het briefje over het globale dagschema/ritme dat er voor baby’s de fles-, en slaaptijden van thuis zoveel mogelijk in acht worden genomen. Nu weet ik dat dit tegenwoordig in ieder beleid van een kinderdagverblijf staat, maar mijn nekharen gaan hier van overeind staan! Is borstvoeding tegenwoordig niet meer de hoofdmoot, het logische? Blijkbaar niet en mijn dochter gaat zeker niet op de klok gevoed worden, maar op verzoek met afgekolfde melk in een fles. Het zal knokken worden om dit tot stand te krijgen, maar iemand moet het borstvoedingsgebeuren weer introduceren toch? En als ik mij ergens hard voor maak, is het dit wel!

Verder lijkt het allemaal prima hoor. Eva Luna gaat dinsdag 16 september eerst een uurtje wennen met mama erbij. Dan de vrijdag een uurtje met en twee uurtjes zonder mij. Vervolgens de dinsdag weer en dan van 9 tot half vier. Mocht ze langer tijd nodig hebben om te wennen, dan is dat geen punt. En mocht het toch een dag te lang zijn, dan komt ze lekker eerder thuis.

De overbrugging van juni tot en met augustus 2009 is onder voorbehoud bij Small Society. Ze moet het zelf willen, niet dat ze zich gaat vervelen. En het moet ook lekker in de groep liggen, niet dat ze een stoorzender wordt. Eva Luna kennende zal dat geen punt zijn. Ze vindt het heerlijk met kleintjes en groten. Dus ik zie in januari wel groen ligt komen voor deze periode.

Anne Lieve kan waarschijnlijk per januari de vrijdag naar Small Society. De dinsdag is misschien vanaf maart een optie, maar op dit moment nog niet hard te maken. Maar ik neig naar een oppas aan huis op de dinsdag, die na de zomer ook Eva Luna op dinsdag opvangt. De vrijdag na school wil JP voor rekening nemen. 

Eva Luna was vanochtend ook mee, en wilde bijna alle klassen wel in. Ze vindt het dus erg leuk al die kindjes om haar heen.

Anne Lieve lag heerlijk bij mij in de draagdoek te tukken.

Anne Lieve produceerde al een paar weekjes flinke snottepukjes, maar het is nu officieel snot. En ook ik ben de pineut, dat wordt weer een mooie, rode neus. Eva Luna hoorde ik net in bed ook al snurken en snotteren. Leuk, zulke beestjes! Gelukkig krijgt Anne Lieve alle anti-stoffen van mij via de borstvoeding mee. Dat blijft toch een bijzonder gegeven…

Eva Luna klaagt nu voor de tweede keer op rij over zere billen. Ze is net wederom onrustig wakker geworden. Gisteravond is ze afwisselend door JP en mij getroost. Uiteindelijk viel JP om half drie ’s nachts met haar in een diepe slaap. Vandaag overdag is alles prima verlopen. Ze kwam enorm vrolijk van Kindergarden terug en was ook met geen mogelijkheid in bed te krijgen. Ze vond het allemaal nog te gezellig.

Toch maar even een paar dagen rust in plannen. We hebben een druk weekend gehad, daardoor een slaapje gemist en een keer wat later geslapen. En ik denk ook dat het nog het wenproces betreft de komst van Anne Lieve is.

En inderdaad, ‘kent’ Eva Luna Joyride van Roxette! En echt: ik heb het niet tien miljard keer gedraaid hoor!

nb. betreft het filmpje: Anne Lieve sliep dus de hele tijd in de draagdoek ondanks ons concert!

Nieuwe foto’s en filmpjes. Als eerste de filmpjes:

• Wandelen door het Diemerpark
• Eva Luna en Indi op het Spektakel op IJburg
• Eva Luna krijgt (een beetje) verf op haar gezicht
• Drie meisjes dansen op Roxette (let vooral op de valpartij op het eind)

De nieuwe foto’s staan in de gallery: Anne Lieve en Eva Luna.


 .

Ohja, één wijziging in het theme: als je op de banner klikt (helemaal bovenaan) dan keer je altijd terug naar de homepage.

Ik blijf dit een erg leuk stukje van Brigitte Kaandorp vinden.

Hij werd mij aangeraden toen ik met zwangerschapsverlof van Eva Luna ging… Dat ik toen nog heb durven bevallen! En dat ik uberhaupt nog een tweede heb aangedurfd!!!

Verschil tussen mannen en vrouwen.

Vandaag in de herkansing!

Vanochtend met de dames en de kinderwagen naar het winkelcentrum gehobbeld. Nieuwe Bergstein regenlaarsjes voor Eva Luna gekocht. Vorige week kreeg ik haar namelijk niet meer met natte sokken in natte laarzen maat 23. (Beetje dom, want ze heeft inmiddels maat 25. Nu vallen regenlaarzen abnormaal ruim, maar dit was toch echt ‘regenlaarzen aantrekken voor gevorderden.)

Bij de supermarkt een pak muffinmix gekocht. Wat mij vooral aantrok, was de kop met koeienletters: ALLEEN WATER TOEVOEGEN. Dat moest zelfs Daan kunnen, toch?

Na het slaapje/wandeltochtje naar brievenbus/testen van nieuwe laarzen op glijbaan/dochter in draagdoek zouden we dus die muffins gaan bakken. Alleen sliep Eva Luna drie uur! Maar beloofd is beloofd, dus stonden wij om kwart over vijf te bakken. (Eitje: beslagmix, water, mixen, in vormpjes doen, smarties erop, in de oven klaar.) Vol spanning zaten wij beiden voor het ovenraampje.

En direct uit de oven de foto’s geschoten. Daarna zakten alle muffins, was de helft niet ‘gaar’, dus moest het nog langer in de oven.

Ik ben dus officieel een Misbaksel!

Een gelukstreffer met mijn mobieltje… Smelt!

Helaas niet helemaal scherp, maar DE lach is te zien!

En zo is ze al weer een maand oud!

Hoewel ze voor mijn gevoel altijd al bij ons is geweest. Nooit gedacht dat het ons gezin nog een dochter rijker mocht zijn.

Anne Lieve is een heerlijk, rustig en lief meisje. In de ochtend is ze allert en wakker, hoewel ze ook wel hazeslaapjes tussendoor doet. De middag tankt ze goed door, heerlijk slapen. Het liefst op mama, maar favoriet zijn ook haar hangmatje in de box of het voedingskussen naast mama. Als ze maar in de buurt van mij is. In de avond merk je dat ze iets onrustiger is en wat vaker voor een slok komt. In de nacht meldt ze zich ongeveer om de drie uur en slaapt ze het liefst naast mij, met haar wangetje op mijn borst, de nacht verder. Ik daarentegen lig dan zo krom als een hoepel, dus echt optimaal is het niet. Maar ach… Voor je kids heb je veel over. Ik tank het wel bij als beide meiden ’s middags slapen.

Als haar iets dwars zit laat ze dat ook goed horen. Ineens klinkt er een brandalarm. En zo horen wij het graag: laat je emoties maar zien!

Op dit moment is ze nog recordhouder wat betreft de frequentie poepen. Eva Luna had aanzienlijk minder poepluiers op een dag. Maar gezien de snelle groei van Anne Lieve is dit ook geen wonder. Eva Luna groeide al als een speer, maar deze dame gaat nog harder! Ergens moet die 1m91 van Jan Paul terecht komen, toch?

De borst pakt ze goed, links inmiddels ook en dat is voor mij weer een hele geruststelling. Ik wist wel dat we er zouden komen, maar eenmaal daar is het weer zo’n heerlijk gevoel. En zeg nou zelf: mijn dochter kerngezond, bolle wangen, kleine elastiekjes om de armpjes en beentjes, op MIJN melk! Wonderlijk…

De overproductie lijkt meer in balans, alleen kampen we nog steeds met een zeer heftig toeschietreflex. De melk spuit er werkelijk uit en Anne Lieve zit in no time onder de melk. Dus kolven we met de hand de ergste spanning eraf. Vanavond even beide borsten een x leeggekolfd. Door de onrustige nacht en het direct in slaap vallen van mij, zijn de borsten niet voldoende geleegd. En liep ik toch vooral rechts weer met lichte stuwing. Nu staat er 160cc in de koelkast te wachten op Eva Luna. Zij smult er ook van. 

Anne Lieve is een gelukkige dochter zo te zien: regelmatig trakteert ze ons al op een lachje! Eerst dachten we dat het een lachstuipje was, maar aangezien ze een aantal keren achter elkaar dit laat zien kan het niet missen! Ze lacht!

Na een voeding of een dikke knuffel kan ze ook zo gelukkig voldaan kijken…

Het mooiste moment voor mij blijft na een voeding. Ze draait haar hoofdje van de tepel weg en gaat zo heel intiem en knus op mijn borst verder slapen. Handjes tegen mij aan… Smelt!

Ik ben zielsgelukkig met mijn meisjes en vent.

Vanmiddag het eerste bezoekje van Anne Lieve op het consultatiebureau. Voor mij het eerste bezoekje op het bureau hier op IJburg. 

Een erg leuke arts genaamd Anne ontving ons zeer vriendelijk en met open blik. Heel anders dan een oude rot in het vak zoals in het Centrum. Dat gaat toch meer op de automatische piloot.

De enige vraag die ik had was of mijn gevoel klopte en het naveltje een gek ballontje vertoonde. En mijn gevoel was juist: een klein stukje wild vlees wat wij niet konden voorkomen en vaker voorkomt. Ze heeft het aangestipt met een goedje waar ik de naam al weer van kwijt ben. (Fijn dat ontzwangeren, concentratie is ver te zoeken.)

Zoals te zien en verwacht doet Anne Lieve het fantastisch op mijn melk: lengte 56 cm. gewicht 4570 gram (goedenmiddag!), hoofdomtrek 37 cm.

Heupjes zijn in orde, oogjes ook, ruggewervel prima alleen liet ze het loopreflex niet zien. Maar gisteravond ‘liep’ ze enthousiast over papa’s schoot. Dus dat zit ook wel goed.

Over 4 weken mogen we weer en dan staan de eerste vaccinaties op het programma… Alleen als ze topfit is, vind ik het zinnig dat ze gezet worden. Anders wachten we nog maar eventjes.

Het enige gunstige aan het hele tandverhaal is, dat het tandje los staat! Vaak staan die verkleurde tandjes met fistel nog gemeen vast. 

In overleg met Caroline zijn we (zoals ik zelf al had bedacht, maar toch even bevestiging wilde) aan het wiebelen geslagen. Net als Lola van Charlie and Lola. In deze aflevering is het vriendinnetje Lotta aan het wisselen geslagen en Lola wil koste wat kost de tand behouden totdat ze ziet dat ze er een centje voor krijgt en er zo een giraf voor kan kopen.

Aangezien Lola de heldin van Eva Luna is, verwijs ik het wiebelgebeuren naar deze aflevering.

Ik hoop dat wij de tand er zelf uit kunnen wiebelen. Dat is voor Eva Luna ook wel weer een bijzondere ervaring: zelf je zieke tandje eruit wiebelen, net zoals Lola. Ze stond in ieder geval net zeer trots en vol overgave aan haar tand te wiebelen.

Trots ben je dan! Ikzelf heb het nog niet gevoelsmatig geaccepteerd dat onze dochter langer tandloos door het leven gaat dan vanaf ongeveer 6 jaar. Maar ja, zoals wij al tegen elkaar zeiden: je kop in het zand steken lost ook niets op.

Dus graag allen duimen dat het Eva Luna lukt om de tand eruit te wiebelen.