Vrouwen…
woensdag 1 oktober 2008Onze wandelwagen was “kapot”. We waren er allebei van overtuigd dat de rem niet meer werkte, maar een beetje siliconspray bleek wonderen te doen.
Diezelfde avond ging ik (Jan Paul) de kids naar bed doen. Danielle was ondertussen aan het hardlopen. Toen ze terug kwam besloot ze om de wandelwagen weer in elkaar te zetten, met het volgende resultaat:
"JAN PAUL! DIE WAGEN MAG WEER TERUG WANT DE REM WERKT NIET"
“Even wachten, ik ga nog even het boekje uitlezen en dan kom ik er aan”
“Ja maar ik mag je nu toch wel iets vragen? De rem van de kinderwagen doet het nog steeds niet, heb je het wel gecontroleerd?”
“Ik kom zo even kijken”
“Nee kom nu maar even”
Zucht. Ik (natuuuurlijk) naar beneden, zag de wagen, en wist gelijk wat er aan de hand was: Daan had de voorwielen (waar geen rem op zit) en de achterwielen (waar wel een rem op zit) omgewisseld, waardoor de rem het dus niet deed. Onder luid protest van Daan (”WAT DOE JE NU?”) heb ik de wielen er af gehaald, omgewisseld, en toen deed alles het weer prima.
Vrouwen… heerlijke wezens, maar soms snap ik er niks van.