Bierbommetje

En vanochtend mocht Anne Lieve naar het consultatiebureau. Om tien voor half negen liepen wij met zijn drietjes opnieuw naar het bureau.

Eva Luna en ik hebben gisteren een goed gesprek samen gehad en een afspraak kunnen maken. Zij zou vandaag mee met Anne Lieve en dan zou ze de ogentest doen. Ze wist nu hoe het zou gaan en ik hoef dan niet extra terug. (Wat ik later eigenlijk idioot vond, gedoe!)

Eerst werd Anne Lieve gewogen en gemeten, toen Eva Luna… Weer geen sjoege… Ik gaf haar de keuze: of samen of alleen. En ze wilde alleen! Blijkbaar irriteerden we elkaar teveel. Helemaal alleen met Roxanne de verpleegkundige en na een paar minuten vloog de deur open. Daar stond ze dan: apetrots! Blijkbaar was dit iets wat ze zelf wilde doen.

Als ‘toetje’ kreeg Anne Lieve haar eerste vaccinaties: DKTP Hib en Pneumokokken. Ze wilde al drinken, maar ik wilde wachten tot na de vaccinaties. Zo kon ik haar direct troosten. Het arme kind huilde dus een beetje en bij het prikken vlogen haar ogen open! Gruwel dit… Maar gelukkig heeft ze het weer gehad. Nu hopen dat ze er niet al teveel last van ondervindt.

Gewicht: 5335 gram (765 gram gegroeid in 6 weken tijd.)

Lengte: 59 cm. (3 cm. gegroeid.)

Hoofdomtrek: 38,5 cm (1,5 cm. gegroeid.)

Af en toe de ogentest thuis met een eigen geknipt brilletje geoefend/gespeeld. Dat verliep prima.

Vanmiddag moest Eva Luna weer eens voor een keuring. En ik weet dat dat een drama wordt, maar laat dat totaal niet merken. Ik moet haar zeker niet het predikaat: dramaqueen geven.

Zodra de kleertjes uitgingen, ging het mis. Volledig in paniek en overstuur. Ik kreeg haar even rustig met het lezen van een boekje. 

Helaas ging het weer mis toen de arts kwam. Met veel moeite heb ik haar zelf kunnen wegen en meten, maar vraag mij niet hoe!

Bij de ogentest klapte ze helemaal dicht. Ze mocht kiezen om de plaatjes te benoemen of aan te wijzen, maar ook dat wilde haar niet openen.

Dit is Eva Luna, ook met haren wassen, teveel lawaai, ballet, nagels knippen, zwemmen, voeten opmeten en ga zo maar door.

Het is ontzettend moeilijk om niet boos te worden. Ik ben het ook niet, maar je voelt je zo machteloos. Wat kan ik doen, moet ik misschien niet doen om het rustig te laten verlopen?

Ik heb dus met beide handen een afspraak bij het opvoedsteunpunt aangenomen. Wie weet werpt dat nog een ander licht op de zaak. Dit is namelijk voor Eva Luna niet prettig en ik weet even niet meer wat ik wel of niet moet of kan doen.

Gewicht 15, 65 kg

Lengte 98 cm.

De meeste felicitatiekaartjes ter gelegenheid van de geboorte van Anne Lieve hadden wij over de gordijnrails gehangen. Maar het wordt tegenwoordig wel erg snel donker en dan wil je wel gezellig je gordijnen dicht kunnen doen…

Zojuist alle kaartjes geteld: 63 stuks! Deze mooi opgeborgen in een blauw/wit geblokt koffertje.

In het roze/wit geblokte koffertje zitten de kaartjes van Eva Luna: 83 stuks! (Toch maar eens controleren wie er GEEN kaartje heeft gestuurd.  )

Hij staat al een tijdje op mijn desktop, tijd om hem te plaatsen…

Zo voelde mijn eerste keer ‘draagdoeken’ ook!

Met dank aan Monique, stuitte ik op het volgende artikel. Ik had vorige week al een kort stukje in het AD erover gelezen. Dit artikel komt uit de Volkskrant.

Stof in babyflesjes wekt verontrusting

Van onze verslaggever Broer Scholtens
gepubliceerd op 13 september 2008 02:45, bijgewerkt op 13 september 2008 08:55

AMSTERDAM - De Voedsel en Waren Autoriteit (VWA) gaat opnieuw de schadelijkheid van bisfenol A bekijken, een hormoonachtige stof die onder meer voorkomt in plastic babyflesjes. In 2003 beschouwde de VWA de stof als veilig. Sindsdien zijn er echter vooral in de Verenigde Staten nieuwe studies en analyses verschenen waaruit ‘verontrusting’ blijkt.

Hier verdenk ik Danielle en Eva Luna ook wel eens van…. filmpje!

Wie is wie?

De verschillen worden steeds duidelijker. Zo leuk!

Ze heeft maar 1 cd en 1 dvd, en dat vind ik persoonlijk meer dan genoeg. Papa denkt daar nog anders over maar het is een kwestie van tijd om hem over te halen niet meer van dit soort spul te kopen.

Toch merk je dat ze meer en meer teksten kent, hoe is mij een raadsel. Die ellende staat bijzonder weinig aan.

Maar heel stiekem vind ik het wel enorm schattig om mijn oudste dochter met volle overtuiging en fantasie in haar eigen wereldje K3 te zien immiteren. Inclusief opkomst vanachter het gordijn, publiek (knuffels) en een micro-telefoon (een sambabal). Want wat ben ik trots op haar fantasie!

Eva Luna speelde gisteren met haar buurmeisje. Alles werd uit de kast getrokken. Op een gegeven moment hoorde ik: “Ja! De tand is er uit, nu mag je een beren bellenblaas uitzoeken!” Op mijn vraag wat ze aan het spelen waren kreeg ik als antwoord van Eva Luna:

“Buurmeisje is Caroline, ik ben Gonda. We spelen tandartsdoktertje.”

Fijn dat ze zo haar ervaring verwerkt. Erg leuk!