Bierbommetje

Afgelopen donderdag kregen we hem al mee naar huis en vandaag met beide juffen besproken; het eerste, echte, geschreven verslag van Eva Luna.

Een soort van ‘hoe gaat het’, rapportje… Niet dat Montessori nou aan rapportjes in de onderbouw doet… Ben daar wel blij om; het zijn kleuters en samen zie en merk je toch wel hoe het gaat.

Toch is het voor haar wel leuk om te horen wat de juffen vinden. Ik heb het verslag ook aan Eef voorgelezen. Wat wij al wisten, werd nog op deze manier bevestigd.

Eef is harstikke trots op haar verslag en wij ook. Verder niet teveel toeters en bellen hoor. Het gaat fijn en daar gaat het om. Niet dat het beter, anders of mooier moet.

Van oma Henny kreeg ze gisteren 2,50 euro. Dus zie daar haar eerste les; ‘how to use money and spend it!’…

Zaterdagochtend zijn we naar het Sauna/Thermen in Diemen gereden om een zwemles van een zwemschool bij te wonen.

Het voordeel van dit bad is dat het klein en huiselijk is. Klein nadeel vond ik de uitgestreken uitdrukking op het gezicht van de badjuf. De zwemschooleigenaar was daarentegen laaiend enthousiast en ook op een leuke manier.

Jan Paul is ’s middags met de meisjes gaan kijken in het Sportfondsenbad Oost. Zowel het kleine, als het grote bad mochten ze bekijken. Eva L. vond dit maar massaal en was nadien spontaan kotsmisselijk. (Arm schaapje; ze dacht natuurlijk dat ze direct in het diepe bad meot.)

Wat haar betreft gaat ze zwemmen in Diemen. Ik neig dan zeker naar het kleine badje.

Ik heb ’s middags wederom een extra middagje gewerkt. Lekker aan het tanden bleken, het Glorixmeisje uithangen. Alleen door de stad fietsen, sfeer proeven en opsnuiven.

Bij thuiskomst wachtte de verrassing dat buuf met twee dochters bleven eten. Gelukkig stond de frituur aan; tegen kwart voor negen lagen de meisjes pas in bed…

Zondag naar opa en oma Ommen; de foto voor oma Henny was klaar.

Samen met Martin en Vera en kids een kneuterig dagje Ommen; nasi eten, wandelingetje maken, spontaan op de verjaardagsvisite bij tante Jenny en na een boterham bij opa en oma weer terug naar Amsterdam.

Druk… Maar super leuk!

Het A. kindje houdt enorm van ‘tappuh’! (Voor deze benaming; grote dank aan V. op Twitter…)

Ze wil alleen maar stappen! Trap op, trap af, met de poppenwagen, met de poppenbuggy, met een fietsje, met alles! Ik ben apetrots dat deze dame ‘gewoon’ met spreidbeugel en al zo het leven beleefd. Top om te zien; doet jezelf heel veel goeds.

Verder is het A. kindje volgens mij NU al in de NEEEEEE fase! Alles, maar dan ook echt ALLES is in eerste instantie NEEEEJJJJJJJ! Zoek dan vooral dekking; want het desbetreffende vliegt je direct om de oren. Het is dat ze niet met mij kan smijten, anders had ze het zeker gedaan.

Verwarrende voor mij is, dat het een tel later weer JAAAAA is… Dan weer neej, dan ja, dan neej, dan ja…. Snapt u het nog? Wij en zij ook niet.

Gelukkig hebben wij nog een E. kindje; dus deze fase is ons niet onbekend. Alleen hadden we gehoopt het stereotiep bij TWEE tegen te komen.

Maar volgens mij is dit dame’tje wat verder op mentaal gebied. (Love it; doe mij maar een bijdehandtje ipv. een aandekantje.)

De hele dag roept het A. kindje ook om ‘ZUSSSS’. Eva, of Eva Luna krijgen we er niet in/uit. Het is en blijft ZUS.

De dames gaan erg goed met elkaar, hoewel ze vorige week de allereerste keer een bitchfight hadden. Voor mij ontbrak alleen nog een stoel en popcorn.

Ze troost grote zus als zij weer eens in een uberhysterische EL bui is beland, knuffelt mama tijdens het ‘bost drinkuh’, is stapelgek op papa en mama is dus onzichtbaar zodra ‘papa, auto’ in zicht is. En bedankt he; daar doe je het de hele dag EN nacht voor.

Ze wil niet meer met het uitvalbeugeltje op de kinderstoel, dus na de zoveelste worstelpartij en kaapsessie van de stoel van zus dat irritante beugeltje onder de kast geknikkerd. Misschien is het omdat ze de tweede is, misschien ook niet; maar ze is veel eerder met dit soort momenten.

Zojuist vond ik mijn schone, witte, werksokken in de koektrommel. Met dank aan het A. of E. kindje. Hoewel ik de eerste er van verdenk. Regelmatig ben ik tandenborstels kwijt, ligt mijn onmisbare concealer in het scheermandje van paps of vind ik van alles en nog wat onder het badkamerkastje terug.

Met dank aan het A. kindje…

Proud of it!

Wat krijg je als het buiten te koud is? Juist; een middagje foto’s schieten met de meisjes. Het leverde gekke, leuke en maffe plaatjes op.

Hier een selectie:

Vorige week zondag de 60ste verjaardag van oma Henny gevierd. Eerst met zijn allen en overoma koffie met gebak. Na de broodmaaltijd zijn we met zijn allen naar de Beerze Bulten, een camping in Ommen. Het overdekte animatie/speelgedeelte is in de winter geopend. Daar hebben we een korte voorstelling bijgewoond, lekker gespeeld en als afsluiting patatjes met een Raketje! Oma had het feestje van haar leven!

Vanochtend mocht Eva L. om half tien naar vriendinnetje Lois voor het eerste feestje. Samen met nog drie andere kindjes zijn ze naar een voorstelling in de stad geweest.

Ik ben met Anne L. naar het peuterzwemmen in Noord geweest. Wat een drukte op zaterdagochtend. Lig je op maandag met hooguit tien kids in bad, op zaterdag is dat minimaal het dubbele… Gelukkig gaf juf Nel een keer les op zaterdag; dat blijft toch echt onze favoriet!

Tegen half twee in de auto gesprongen en op naar het volgende feestje. Opa Henk is afgelopen donderdag 58 geworden en vandaag zouden wij dat vieren.

Samen met Martijn en Francis de middag daar vertoefd. Ik ben tussendoor nog even bij baby Fleur gaan kijken. Eef wilde uiteindelijk toch niet mee; ze zat nog zo heerlijk te kleuren.

Wat is het toch al weer een klein, groot prutje aan het worden. Fleur doet het heel goed en papa en mama met broer en zus ook. Petje af; gezin met drie kids is toch hard werken.

Na een klein uurtje sloot ik weer aan bij opa en oma voor het avondeten. En na een heerlijke ovenschotel, toet en koffie zijn we met twee pyama meisjes naar Amsterdam gereden.

Morgen overdag niets; ’s avonds gaat JP met mij naar een dinnercruise op de Amsterdamse grachten. Dit ter gelegenheid van Valentijnsdag.