Home alone…
Jan Paul is vandaag weer aan het werk gegaan na 3 weken thuis te zijn geweest. En voor ons beiden is dat wel even lekker… Op de een of andere manier zijn wij na een krappe twee weken elkaar een beetje zat. Ik erger mij aan al zijn typische mannelijkheden en hij aan mijn stereotiepe vrouwengrillen… Kortom: hij woont op Mars en ik op Venus. 
Hij is deze 3 weken wel een ontzettend grote steun voor ons geweest. Mede daardoor heb ik in alle rust de borstvoeding enigzins kunnen opstarten. Ik ben niet gul met complimenten, zeker niet naar hem toe, maar bij deze een hele dikke smakkerd!
Tja, zoals ik al eerder schreef, startte Eva Luna de dag erg vroeg. Om 8 uur waren we al uitgegeten, aangekleed, gewassen en dus klaar.
Ik heb tussendoor wat lichte huishoudelijke klusjes gedaan, met Eva Luna gespeeld, Anne Lieve onder een klein protest in de draagdoek gedragen (wat uiteindelijk wel werd gewaardeerd). Ons uitstapje werd een tripje naar de oudpapiercontainer. Maar Eva Luna weigerde mee te lopen, Anne Lieve heeft de gehele weg liggen krijsen in de wagen en ik moest de kinderwagen met twee dochters, twee zware tassen oud papier en een tas glaswerk tegen de wind in richting containers duwen. Ja, gezellig uitje werd dat.
Anne Lieve was thuis zo oververhit omdat ze op een slok moest wachten dat ze als een bezetene aan de borst dronk. En dat ontaarde in een mega spuugsessie omdat ze net zo hard als het toeschieten meedronk. Ik heb 1 keer eerder zo’n spuugdouche gehad en dat was van Eva Luna tijdens haar eerste paasdagen. Mjammie, Eau du Kots.
Eva Luna vertikte het ondanks haar vermoeidheid haar middagdutje te doen, maar ik heb haar uiteindelijk gewoon op bed gedeponeerd.
De kat kotste nog gezellig in de woonkamer en ’s ochtends was er nog een beker melk omgevallen in de speelkamer.
De middag verliep later erg rustig, ik heb heerlijk anderhalf uur een boekje kunnen lezen.
Jan Paul gaat lekker alle melk, kots en grassprieten van de vloeren dweilen, ik zit fris gewassen achter de laptop. Maar al met al: het was een dag als zovelen. Niets bijzonders dus in huize Stegeman.
5 augustus 2008 om 09:45
Whahahaha, lekkere start.
Maar ze worden echt rustiger hoor!
Voel je jezelf weer helemaal ok?
5 augustus 2008 om 10:25
Oh, los van al het gekots, waren de dames gewoon zoals ze zijn: super!!!
Ik heb gisteren niet als vreselijk druk ervaren. Anne Lieve is een heerlijke meid, we voelen elkaar al heel goed aan. Dat scheelt ook een boel.
Ik ben goed fit, wel af en toe van die hormonale opvliegers: het zweet breekt mij dan uit.
Wel merk ik dat ik ’s middags echt even niets moet doen anders is het wel to much.
Hoe is het daar?
5 augustus 2008 om 10:30
Rustig starten, het is al druk genoeg ;-), dus de middag lekker even languit. Ik merkte in ieder geval wel na een paar weken dat ik af en toe alleen maar bezig was en amper aan mezelf toe kwam. Werd na een paar weken, toen HET ritme er echt in kwam wel stukken beter. En nu nergens meer last van.
Al moet ik na die 5½ maand nog steeds wennen aan het feit dat ik niet zomaar meer kan vertrekken, maar altijd even moet voorbereiden, luiers, doekjes etc checken. En dat vergeet ik iedere keer weer vooraf te doen, denk dat het weer in mijn systeem zit als het niet meer nodig is
Verder alles goed, weer lekker aan het werk, dame en heer groeien goed. Connor bijna 4, dus bijna mamma van een schoolgaand kind…. gek hoor!
Noé kijkt het eten van ons bord (zie de site voor een filmpje), maar ze moet nog een maandje geduld hebben. Sinds ze op de pepti over is groeit ze als kool, krijgt zowaar wat billetjes en plooitjes op haar benen.
Dus al met al, we hebben niets te klagen !!!
5 augustus 2008 om 10:45
Oh ik ben dus wel zo’n freak die een mega verzorgingstas met tig vakjes heeft EN die dus altijd goed gevuld is. Beetje controlfreakje hier.
Ik vond het juist drukker worden toen ik weer aan het werk ging. Hoewel het nu natuurlijk gewoon drukker is met twee, maar ik maak mij er niet te druk om. Dan valt alles toch tegen. Ik geniet mij gewoon suf van TWEE meiden. Bizar hoeveel liefde je voor je kids kan voelen.
Raar idee dat Connor binnenkort naar school gaat. Heb je naschoolse opvang?
Eva Luna gaat volgend jaar natuurlijk pas, maar in Amsterdam moet je rond de 2e verjaardag al orienteren en je kind op een wachtlijst zetten. Idioot! Ik wil nog helemaal niet dat mijn moppie naar school gaat. Hoewel ze dat zelf continue roept als ze langs een school komt.
Grappig he, dat ze ineens verder kijken dan hun eigen neus lang is. Alles wat jullie doen is zo interessant, ook eten. Maar volgens mij is het meer copieergedrag.
Wel fijn dat ze wat meer reserves heeft, ging dat in het begin niet zo goed dan???
Hier ook al een beginnend modelletje elastiek. Zo’n heerlijk gevoel dat ze op mijn melk groeit!
Je werkt nog steeds 3 dagen???
5 augustus 2008 om 10:58
Nog steeds 3 dagen werken hier, en dat is momenteel ook meer dan genoeg.
De eerste weken dat ik ging werken was het wel drukker hoor, was gesloopt de avonden, maar ook hier doe ik het beste op ritme en 1 ding is zeker, op de dagen dat ik werk leven we in een heeeeeeel strak ritme, waar niet vanaf geweken wordt. En dat vind ik echt heerlijk!
Noé is echt heel dun en tenger geweest, op mijn melk, op de Hypoallergeen, maakte niet uit. Ze kwam wel aan, maar ging ook heel erg de lengte in. Ze zat wel op een nette curce, maar had van die hele dunne beentjes. Daarbij ging het drinken echt hopeloos. En hele enge luiers, gewoon grote gele brokken lagen er in met wat gekleurd water.
Aan de borst al veel huilen etc, aan de fles ook en heel weinig drinken (vandaar dat ze ook niet veel aankwam), als ik kolfde nam ze zo’n 60 cc, uit een fles ook, terwijl ze toen al zo’n 8 weken oud was en echt meer moest hebben. Aangerommeld tot ze een week of 16 was, naar de huisarts gegaan en Pepti gekregen, net als bij Connor, en binnen anderhalve week hadden we een heel ander kind. Het vele huilen (van de pijn, dus mijn gevoel had het toch juist al die weken) was over, ze dronk stukken beter, en komt aan. En nu hoef ik echt geen vetgemest kindje te hebben, maar ik vond haar echt zo dun en niet tevreden. Sinds ze aan de pepti is lacht ze zich ook te pletter en is gewoon een gelukkige baby.
En dat kauwen is inderdaad geen honger hoor, ze beseft helemaal nog niet dat wat er op ons bord ligt eten is, maar wel dat je er iets mee kan.
Anders zou ze wel heel hard schreeuwen, want toen we dit filmden zaten we niet ver van haar voeding af.
Maar het ziet er wel grappig uit. Maar goed, einde van de maand gaan we eens voorzichtig beginnen, dan is ze ruim 6 maanden.
Hier 1 dag BSO voor Connor. Wel pas na de herfstvakantie, want én een nieuwe school én overblijven vind ik wel even genoeg in 1 keer.
Oma haalt hem 2 dagen in de week op van school.
Gelukkig geen wachtlijsten hier voor de BSO, kinderdagverblijven wel, maar ja, daar zitten ze al, dus daar heb ik geen last van
Vorig jaar kon ik me ook nog niet voorstellen dat Connor dan echt naar school zou gaan, maar zo langzamerhand vind ik het best. Hij is er echt aan toe, af en toe een draak en heeft gewoon meer uitdaging nodig.
Maar vind het wel een gek idee, straks ziet de juf hem door de week nog meer dan ikzelf… slik.
5 augustus 2008 om 11:11
Griezelig die luiers!!!
Hier door de overproductie wat witte vlokjes gehad in groene luiers. Dat vond ik al rot genoeg omdat ik weet dat er dus ook verhoogde kans is op buikkrampjes. En die zijn zo vervelend!
Wat is nu anders aan Pepti? Ik heb daar dus helemaal geen kaas van gegeten. Ken alleen het verschil tussen de linkerboob en de rechter. Hihihi.
Wel fijn dat ze het beter doet. Ik meen mij te herinneren dat je arts eens zei dat het goed met haar ging, terwijl jouw moedergevoel het tegendeel bewees.
Zo zie je maar: op je gevoel af gaan.
Eva Luna gaat dus pas in september naar school. Ik vind het onzin om haar van half mei tot half juli te laten gaan en dan de zomervakantie in. Is ze net gewend, kan ze weer met vakantie. En ik ken haar: dat werkt niet.
Tja bso is hier geen optie, vol tot en met sint juttemis.
Dus hoe we dat gaan oplossen, geen idee… Denk toch netwerken en evt. JP een middagje korter werken.
Er van uitgaande dat we dan nog op IJburg wonen. (Denk het wel…)
Tip: kijk eens naar het voedselintroductieschema van Stefan Kleintjes. Hij is erg borstvoedingsgerelateerd, maar met bijvoeding is het perfect voor alle kids.
Zeker op werkdagen moet je een strak ritme hebben, anders komt niemand op tijd! Ik vind wel de avonden heftig. Je bent dan zo bezig met van alles. Druk van het werk, eten koken, kind in bad, verhalen van de dag doornemen…. Dan vind ik het wel prettig dat Eva Luna bij ons slaapt. Zo kan ik rustig op bed de dag doornemen en even knuffelen.
Raar idee, dat een juf dan je kind overdag meer ziet… Maar ook wij hebben dat overleefd…
5 augustus 2008 om 12:15
Pepti is helemaal koemelkeiwitvrij. Hypoallergeen heeft al minder van die deeltjes en op een andere manier dan de standaardvoeding, maar zelfs dat kleine beetje zorgde voor een extreme reactie.
En klopt inderdaad, we hebben met 12 weken op een zondag bij de HAP gezeten en een paar dagen later bij een KA en toen kreeg ik te horen “dat ik mijn kind niet kende en ze gewoon boos was….”. Mocht ik die arts ooit nog zien, dan vertel ik haar met liefde dat er WEL iets was en dat ik echt niet gek ben en als moeder mijn kind echt wel door en door ken.
Het begon inderdaad met die kleine brokjes en uiteindelijk werden het dus alleen maar brokken van echt 2 bij 2 cm, moet je nagaan wat voor een pijn dat bij haar gedaan heeft….
De luiers zijn nu weer zoals ze horen, en stinken ook weer!
Ik zal van de week eens gaan kijken naar die Stefan Kleintjes.
Wil nu weer zo snel mogelijk met stukjes beginnen, is me ook prima bevallen bij Connor!
7 augustus 2008 om 09:55
Hee Daan, dat klinkt alsof je een natuurtalent bent met 2 kinderen! Mijn eerste weken alleen met Nino en baby Maxe waren, eh… zwaar. Maar als jij ’s middags (na alle ontberingen) zelfs nog een boekje kan lezen… respect!
7 augustus 2008 om 14:31
@Monique: Of ik een natuurtalent ben, weet ik niet. Maar ze slapen wederom beiden tegelijk. En dan neem ik hem er van hoor: even in huis wat doen of lekker met een boek op de bank. Ik kan gewoon niet ’s middags slapen en ben dit al jaren zo gewend.
Maar wellicht veranderd dit ‘ritme’ nog hoor, maar dat zien we dan wel weer.