Gepuber…
Gelukkig, wij zijn niet de enige met een echte dame in huis… Ik lees net op de site van Maxe dat ook zij het liefst iets direct wil. Het is wel grappig om een dame’tje van drie te horen zeggen dat ze het zo graag NU wil… Even wachten of zometeen is nog vreemde taal voor deze leeftijd. En bij Eva Luna is het ook vaak zo dat als het echt even nog niet kan en ze dus moet wachten er hard gekrijs achteraan volgt. Tssst, dramaqueen…
Wat wij ook de hele dag horen is het verslag van wat zij doet. Het begint met Mamaaaaah…. of Papaaaaah…. Vreselijk lief, maar als je even rustig op het toilet zit of op de kop de vloer boent wel een beetje onhandig. 
Gisterochtend zijn we nog naar het strandje om de hoek geweest. Niet naar het achterlijk drukke Blijburg waar heel hip Amsterdam zit. (Ik voel mij verre van hip, nu bijna 31 weken zwanger, en met dit hete weer voel ik mij meer modelletje Nellie Nijlpaard.) Uiteraard allemaal dik in de factor 50, want verbranden willen we niet. En dan maar niet bruin hoor…
14 mei 2008 om 21:37
geduld…. is een woordje wat wij ook hier wel 100 keer per dag zeggen… is nog steeds niet aangekomen!
En ik kan ook geen mamma meer horen, vraag soms wel eens of hij alsjeblieft even 5 minuten zijn kwek dicht wil houden (omdat ik dan echt op het punt sta om te gaan schreeuwen…).
14 mei 2008 om 21:43
Hey Mama Sylvia…. Niet slaan, niet slaan!
Aan de andere kant zullen zij ook wel eens denken:” heb je dat mens ook weer!”
‘Eva Lunaaaaah, mag ik een kusje geven/knuffelen/wil je dit of dat?’