Bierbommetje

Misschien moet ik de vorige posts geen copy en past-en.

Bloeddruk 120/65, buik 36 cm, niet gegroeid tov vorige week. Zusje ligt ingedaald en vast, op haar linkerzij met haar voetjes ergens rechts tussen mijn ribben. Harttonen fantastisch. Kortom: volgende week weer terug en we wachten af.

Ik geloof dat Zusje het niet zo gezellig vond dat Simone aan haar billen zat te voelen: ik kreeg een kwartier later een flinke kramp in mijn rechterlies. Ik moest echt even stil gaan staan voordat ik de AH in zou gaan. Het lopen ging echt even een paar stappen totaal niet! Uiteindelijk gewoon mijn boodschappen kunnen halen en met een zware tas in fietstas naar huis gefietst. 

Nu een beetje een vermoeid gevoel in mijn liezen. Mmmm, wa’s da nou weer?

Iedereen heeft wel een bakvissenperiode in zijn of haar leven. 

In mijn middelbare schooltijd waren die 5 ettertjes uit Amerika erg, erg in. Maar mijn gut, wat had ik een hekel aan New Kids on the Block! Wat een slijmerig, hoogstemmig gejodel! Nee, ik viel meer voor het gitaartje en de maffe clip van The Look van Roxette. En dat is dus blijven hangen. Nooit gedacht dat IK, eigenwijze Daan, een mega-fan van iets kon zijn. Mijn hele slaapkamer hing vol met posters, plaatjes, artikelen over deze Zweedse band. Op het moment dat er alleen nog een uitweg naar het plafond was, was mijn manie ook over. Roxette was niet meer cool, aangezien mijn vriendje van toen helemaal kierewiet van Pearl Jam was. En ik ben ook wel een beetje blij dat ik ook dat mocht leren kennen. 

Tegenwoordig hangt het dus van mijn stemming af welke muziek op staat: feelgood, dan Roxette. Zwaar pms, hormonaal: dan iets van het kaliber Pearl Jam. (Dik 12 weken zwanger van Eva Luna ben ik naar het concert van de Lost Prophets geweest en een paar maanden later naar HET concert der concerten in Ahoy van Live. Maaaaan, dat was goed!)

Maarrr, in die bakvissentijd ben ik wel mooi TWEE keer naar Roxette geweest: 1 keer Ahoy en 1 keer Brabant hallen.

En nu schalt er een good oldy op mijn Itunes. Back to the past dus, Daan is weer bakvis! And I like it!

Roxette

AMSTERDAM -  ”Ik dacht dat de FARC ons weer opvoerde als clowns in een circus, om de wereld te laten zien dat ze ons nog steeds gegijzeld hielden.” Opvallend fris van uiterlijk en geest en met de vloeiende babbel van een oud-presidentskandidaat praatte Ingrid Betancourt de wereld bij over de bevrijdingsoperatie waarbij menig scenarioschrijver in Hollywood zijn vingers zou aflikken.

Betancourt vond het wel “heel vreemd” toen eergistermiddag twee witrode Russische helikopters in het rebellengebied in het zuidoosten van Colombia landden om haar en veertien lotgenoten op te pikken. “Normaliter was het geluid van helikopters een teken om weg te rennen.” Na de landing werd ze hardhandig in de boeien geslagen door geheim agenten in Che Guevara-shirts. “Ze praatten als guerrillero’s en hadden zich ook zo gekleed. Ze zagen er surrealistisch uit.”

Om kwart over één lokale tijd keert het lot dan eindelijk na 2323 dagen gevangenschap. “Ineens lagen onze cipiers op de grond.” Gevolgd door de verlossende boodschap: “Wij zijn het leger van Colombia, jullie zijn vrij.” Betancourt: “We begonnen zo hard te springen, schreeuwen en huilen dat de helikopter bijna uit de lucht viel.”

Vol trots gaf de Colombiaanse regering gisteren meer details prijs over de undercoveroperatie waarmee de rebellenbeweging FARC zonder een kogel te lossen van haar kroonjuweel werd beroofd. Volgens minister van Defensie Santos is ruim een jaar gewerkt aan het huzarenstukje, namelijk sinds de ontsnapping van de gegijzelde politieman Jhon Frank Pinchao uit handen van de FARC. Pinchao werd net als Betancourt en de andere veertien vastgehouden door commandant ‘César’ van het eerste kader van de FARC en deed een boekje open over diens routes en trucs om het leger om de tuin te leiden. Met die kennis wisten twee geheim agenten in april te infiltreren in de eerste kring rond César.

De FARC zag in deze periode drie van zijn topmannen sneuvelen en had door de omsingelingen van het leger steeds meer moeite met communiceren. De nieuwe leider Alfonso Cano zou de belangrijkste gijzelaars daarom hebben willen hergroeperen en overbrengen naar zijn verblijfplaats in het zuiden van het land, zo meldde een andere informant in de top van de FARC.

Deze wist César vervolgens wijs te maken dat de verplaatsing zou plaatsvinden met helikopters van een buitenlandse ngo. Om de topcipier ter plekke te bedotten spraken de geheim agenten in de helikopter zelfs met inderhaast aangeleerde Nederlandse, Zwitserse en Egyptische accenten, zo berichten Colombiaanse media.

De website van de officieuze FARC-spreekbuis Anncol spreekt zurig over “het ontrukken” van de gijzelaars van de guerrilla en blijft achter met “een lichte smaak van twijfel” over de rol van andere landen in de operatie. Die zouden twijfel hebben gezaaid met een aangekondigd bezoek van Europese ambtenaren aan Alfonso Cano.

Het misleidende gebruik van een ngo in de operatie wordt door de Nederlandse Liduine Zumpolle van de Colombiaanse ngo Manos por la Paz als een “slimme truc” gezien. “Het mag misschien niet, maar in de strijd tegen terrorisme is het gelegitimeerd.” De FARC krijgt met de truc een koekje van eigen deeg, vindt ze. “FARC-strijders hebben zich meermaals vermomd als militairen om mensen te ontvoeren.”

Ik weet dat ik er niet om mag lachen, dat ik de toegewijde echtgenote moet zijn, klaar moet staan met warme thee en een kusje. Maar joh, ik val hier van mijn kruk!

Twee weken geleden liep er een vervelende kat bij de buren in de tuin. Aangezien onze tuinen/terrassen alleen gescheiden worden door lage plantenbakken, kan de vervelende kat zo bij ons terecht komen. JP was het zat, pakte een emmer water en stapte zoals alleen JP dat kan doen, enorm nonchalant, niet nadenkend over de bakken.

Resultaat: een flinke jaap in zijn teen en wat blijkt later een zere, dikke teen.

Gisteravond vroeg onze patient toch schoorvoetend (of schoortenend??) of ik even wilde kijken. Het wondje was mooi geheeld, alleen de teen nog dik. Mijn diagnose: zwaar gekneusd. Maar niet gek gezien zijn actie.

Toch maar even naar de huisarts vanochtend… Ik op mijn beurt vroeg JP of hij nu geamputeerd moest worden… Blijkt de teen gebroken te zijn.

Sorry, maar het enige wat ik kan doen is een kus op zijn wang geven en heel hard lachen. We hadden nl. in 2008 nog geen JP bij dokter/ziekenhuisactie gehad.

Bah, wat vind ik vandaag stom! Alles is stom. Ikzelf ben stom, het huis is stom, het weer is stom, mijn neus is stom en dat gewaggel en slecht slapen is al helemaaaaaal stom.

Beetje surfen tijdens deze hitte en kijk nou eens waar ik tegenaan stuiter: daar word ik hebberig van!

Die Mei tai moet een fijne zijn… Dus wie weet, over een tijdje… Wel zo leuk naast 3 slendangs en 1 korte, knoopdoek over 1 schouder.

Blozekriekske

Eva Luna wilde gisteren geen luier aan op weg naar Kindergarden. Dus hebben we haar gewoon zo laten gaan en dit aangegeven. En wat blijkt: ze is de hele dag luierloos geweest en heeft netjes alle ‘boodschapjes’ aangegeven. 

Ik vind dit zo stoer!

De nachten varieren, de ene keer een droge en dan weer een kleine, natte luier. Dus ’s nachts nog maar lekker in haar Bumhugger met wolbroek. Staat so cute!!!

Jaja, daar is ie dan: de maand juli! En daarna komt augustus, september enz. enz. Dussss: wat komt, dat komt en zo ook de baby! (Ik werd gisteren bedolven onder de lieve telefoontjes.) Maar echt: jullie horen het allemaal als Zusje er is!

Vannacht een gezellige krampnacht gehad. Iets in de trant van ‘alsof je ongesteld moet worden’. Mevrouw gaat er dus goed voor liggen down there!

Wel zo fijn als ik er ook een beetje bij mag slapen.

Soms snap ik dingen niet hoor. Waarom bepaalde zaken zo moeten lopen… Kan je het zelf anders afdwingen of is het het lot, waar ik niet echt in geloof trouwens…

Anyway: mama wordt weer geopereerd: abces in haar buik. Bijkomstigheid zoveel: een longontsteking.

En ik baal van een dikke buik en het hete weer. Lekker ondankbaar!

De box en het mobiel is ook door grote zus goedgekeurd. Ze wil er niet meer uit!

Tevens wilde Eva Luna een aardbei op haar beschuit (met pindakaas):

En uiteindelijk heeft ze heerlijk gespeeld met ons zelfgemaakte kop en schoteltje: